Je bent hersteld van kanker en bent weer met werken begonnen. De eerste tijd zijn er de vragen en houdt iedereen rekening met je. Je werkt steeds meer uren en pakt stap voor stap je eigen taken op. Je ziet er ook weer gezond uit en je hebt weer kleur op je gezicht. Maar het gaat nog zeker niet als vanouds. Je kampt nog met vermoeidheid, concentreren is moeilijk zeker als het denkwerk vereist en soms vergeet je opeens een afspraak. Niemand ziet dit en niet iedereen weet dit eigenlijk.

Je wordt weer aangesproken zoals voordat je kanker kreeg, zowel positief als kritisch. ‘Fijn, ik word weer serieus genomen’, denk je blij, ‘Ik doe weer mee’. En dat is ook heel prettig. Maar je loopt op je tenen om het allemaal goed te doen, terwijl je lichaam nog niet helemaal mee werkt. Kritiek als iets minder goed gegaan is of de angst daarvoor, geeft je stress.

Wat hier nodig is, is communiceren! Lees verder