Een mooie vraag om bij stil te staan: Waar ben ik in mijn leven? Je hebt al een pad afgelegd, je bent geworden wie je nu bent. Invloeden vanuit het gezin, waarin je bent opgegroeid: stimulans, waardering, ondersteuning en liefde én/of ook zo-hoort-het, zo zien we je het liefst, oordelen en afkeuring. 
Je hebt mogelijk ingrijpende ervaringen opgedaan, bijvoorbeeld het overlijden van een dierbare, een ingrijpende ziekte, een ontslag na conflicten op het werk of een burn-out.
Op alles wat je meegemaakt hebt, heb je antwoord gegeven, misschien zoekend, twijfelend of juist heel stellig en daadkrachtig. Je hebt stil gestaan bij de gevoelens die het opriep of de gevoelens die opkwamen snel weggestopt. Hoe het ook zij, je bent waar je nu bent in jouw leven. En het is goed om daar eens bij stil te staan en de tijd te nemen om antwoord te geven op die vraag: Waar ben ik in het leven? Lees verder
Als je na kanker het werk weer geleidelijk wilt oppakken, sta je daar nogal eens alleen voor. Je hebt veel vragen: over rechten en plichten, over (on)begrip van leidinggevende, collega’s en soms ook van bedrijfsarts, over eigen verwachtingen en overtuigingen (‘Ik laat zien dat ik er voor ga.’ ‘Dit moet ik op eigen kracht kunnen.’) en vooral veel twijfels (‘Gaat die vermoeidheid wel over?’ ‘Kan ik mijn niveau weer halen?’ ‘Als ik er nog niet ben binnen twee jaar, wat dan?’ ‘Mag ik zelf aangeven wat ik wil of niet?’).
